This is a new description, WeMove is a new theatre grp in town, we are in bangalore, we are from mysore, but as we all gro ahead and become new citizens we will rule our country
Read More …
(A young man, may be around 26 years… sits on a bench, waiting for some one, trying to peek at the entrance of the park, a new zeal in him, a new excitement, a masking smile, A bloomed face… with few cards in his hands… few greeting cards in his hands… a sense of anxiety! Yet confidence.. he peeks at the entrance of the park……as he turns towards the audience….)
(Bending his head down in shyness, taking a huge breath (heavy breath..)
Abhishek:- Huh! I am Abhishek! Not the one you think!!, I am quite different! (Trying to convince) well! I believe so!
Huh! (taking a heavy breath…experiencing the light sun rays falling on his face…)
“First love!” (Experiencing it…..) (to audience), there can be many such feelings in life! But FIRST LOVE!
First love is like the first ray of sun hitting the ground! First love is that first magic! First LOVE is like that First step! (Thinking, smiles for himself) First love is (laughing) like the First desire, first hope…
I was there standing right behind the backstage! She was there, right on the stage singing, the melody was knocking my heart like a light breeze…
It was our college day, huh! It was My First love! My first experience, My first hope, my first desire, I stood there peeping behind the think side wing curtains, The smile on her face! The Truth in her eyes! (blushing… smiling for himself…)
Life is after all, Love! But the first love was something to remember! She came to me that day and dragged to me onto stage! The touch of her hand, said it all! First love was bound to happen (Experiencing the cool breeze…right on his face..)
It was amazing that we danced all day and she said nothing! I tried to read her silence, ah! How foolish! I knew she liked me….
(Thinking about that scene like it is almost screening in front of him….)
(Experiencing this…)
She was in a glowing yellow dress! She held my hand and we ran all through the corridors of our college and then we stopped! Tired, panting… we sat on the bench.. Holding each others hands…
Her heart was beating loud!
Mine was racing with hers…
I looked into her eyes…
She closed mine….
I tried to speak
She stopped me..
There was silence all over…
As I held her..
She shied her head down…
I caressed her cheeks..
She blushed.. she pushed me gently.. I took her hand in my hands.. frayed her fingers against mine..
I went close to her….
She never resisted…
I went closer
She never resisted….
I went closer…. And….(laughing.. blushing…)….
(Taking a break from the imagination..)
And.. she gently pushed me and ran away from my clutches….as I sat her running to the main stage….
(Smiling) First Love! (What an experience….) A gentle rain, a cool wind blowing, melody’s playing behind, birds chirping the song of love… First love was special!
Her beautiful eyes, her angelic voice, her gentle fingers, her heart beating, her tinkling anklets, her glowing cheeks, her sensuous lips, her cute smile… she! (imagining her) she had told a lot of things in her silence…that day…
She was my first love!
(Coming out of the imagination……)(Something more practical…)
She got married couple of years later… (Bending his head….) (laughing with realization) Life never gives you what you desire! Huh! I don’t regret that I lost my first love!
Today here I am to meet my first love………(He then gets a call….from her..)
(removes the cell phone from his pocket….)
Its her!
Hello! Hi….(voice reduces…fades out… as he listens the other voice speaking….for 2 minutes he hears to the voice)
(Gradually he drops his phone… and stands still/freeze…..)
----------------------------------END----------------------------------------------------------
Photo Courtesy:- http://www.wallpaperlounge.eu/r_love_%26_friendship_wallpapers_25_first_love_61383.html
ಮುಸುಕಾದ ಮರ
(ಸಿದ್ದಾಪುರ ಎಂಬ ಸಣ್ಣ ಹಳ್ಳಿ... ರಾತ್ರೆಯ ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ 5 ಹುಡುಗರು ದೂರದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡು ಮರದತ್ತರ ಇಣಿಕಿ ನೋಡುತ್ತಾ....)
ಸೀನ:- ಲೇ ಮುಸುಕು, ನೋಡ್ದೀನ್ಲಾ, ಇತೊಟ್ಗೇನೆ ಕಣ್ಲಾ ಕಾಯಿ ಬಿಡೋದು.
ಬದ್ರಿ:- ಲೋ ಸೀನ ಬಾರ್ಲಾ ಓಗಿ ಕಿತ್ತುವ, ಅಪ್ಪಯ್ಯಾ ನೋಡದ್ರೆ ಬೈತಾನೆ...... ಬಾರಲೇ ಬೇಗ್ನೆ...
ಆಚಾರಿ:- ತಾಳ್ರೋ, ಆ ಮಾದಪ್ಪ ಹೋಗ್ಲಿ, ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಚರ್ಮ ಕಿತ್ತೊಗಂಗೆ ಓಡಿತ್ತಾನೆ....
ಮುಸುಕು:- ಲೋ, ನಂಗೂ ಕೀತ್ಕೊಡ್ರಲ್ಲ, ಬರಿ ನೀವೇ ತಿನ್ನಬೇಡ್ರಲ್ಲ...
ಅಂಬು:- (ತೋಳನ್ನು ತಟ್ಟಿ..) ಓ ಅಮ್ಮಣ್ಣಿ, ಹೌದ್ಲಾ ನಾವೇ ಕಿತ್ತ್ಕೊಡ್ತೀವಿ, ಅಯ್ಯನವರು ಎಲೌವ್ರೆ, ಅ ಮರದಾಗ ಹಣ್ಣು ಯಾರ್ ತಿಂತಾರೋ ಅವ್ರೆ ಕಿತ್ತ್ಕೊಬೇಕಂತೆ..... ಪಾಪ ಬರ್ತದೆ ಗೊತ್ತಾ..
(ಹದ್ದಿನ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ ಕಾದು, ತಥ್ ಅಂತ ಧುಮಿಕಿ, ಮಾದಪ್ಪ ಹೋದ್ಮೇಲೆ ಸೀನ, ಬದ್ರಿ ಆಚಾರಿ ಮತ್ತು ಅಂಬು ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಅಪರೂಪದ ಅ ಹಣ್ಣನು ಕಿತ್ತಿ ಸವಿಯುತ್ತಾ, ಕೆಳೆಗೆ ನಿಂತ ತಮ್ಮ ಸ್ನೇಹಿತ ಮುಸುಕನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ.....)
ಬದ್ರಿ:- ಲೇ ಮುಸುಕು, ಯಾಕ್ಲಾ ನಿನ್ ಕಾಲ್ ಅಂಗವೇ... ಚಿಕ್ ವಯಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಪ ಮಾಡಿದ್ಯ ಕಣ್ಲಾ ನೀನು....
ಮುಸುಕು:- (ತನ್ನನು ತಾನು ಸಂಜಾಸ್ಕೊಂದು):- ಊ! ನಾನೇನು ಮಾಡಿಲ್ಲ, ನೀವೇ ಪಾಪ ಮಾಡೋದು ಕಂಡ್ರಲ್ಲ.. ತಿನ್ನಿ, ತಿನ್ನಿ ನೀವೇ ತಿನ್ನಿ ಹಣ್ನವ, ಅ ದ್ಯಾವ್ರು ನಂಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಈಮರ ಹತ್ತೋ ಸಕ್ತಿ ಕೊಡ್ತಾನೆ, ಆಗ್ ತೋರಿಸ್ತೀನಿ ನಿಮಗೆಲ್ಲ.... (ಕೊಪಿಸ್ಕೊಂದು ಮನೆ ಕಡೆ ದಾರಿ ಹಿಡಿತ್ತಾನೆ ..)
(ಹಣ್ಣು ಸಿಗ್ಲಿಲ್ವಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ದುಃಖ ಅ ಎಳೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಕಾಡುತಿತ್ತು....ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಸೀನ)
ಸೀನ:- ಲೇ ಮುಸುಕು, ಅದಿರ್ಲಿ, ನಿನ್ ಹೆಸರು ಯಾಕ್ಲ ಮುಸುಕು ಅಂತಿದೆ?
(ತಲೆ ಎತ್ತದ ಮುಸುಕು, ಕೋಪದಿಂದ, ಮನೆ ಕಡೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಾನೆ)
(ಸಣ್ಣದಾದ ಹಳ್ಳಿ ಮನೆ, ಬಾಗ್ಲು ತಳ್ಳಿ, ದಿಪ್ಪ್ವನ್ನು ಹಚಿ ಮುಸುಕು ಸ್ಲೇಟ್ ಉ ಬಳಪ ಹಿಡಿದ್ದು ಮರ ಒಂದರ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅವ್ವ ಬರ್ತಾಳೆ ...)
ಅವ್ವ:- ಯಲ್ಲಿಗ್ಲಾ ಹೋಗಿದ್ದೆ ಮುಸುಕು, ಇತೊಟ್ನಲ್ಲಿ?
ಮುಸುಕು:- (ಎಳೆ ಕೋಪ, ವಯಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಚಿಕದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಮೃದು..):- ಊ! ಅವ್ವಾ.... ಮರದ ತಾವ ಓಗಿದ್ದೆ... (ಮುಖ ದಪ್ಪ ಮಾಡ್ಕೊಂಡು... ಅವ್ವನ ತೊಡೆಮೇಲೆ ಬಂದು ಕೂರುವನು..)
ಅವ್ವ:- ಯಾಕ್ಲ ಮುಸುಕು, ಎನಾಯ್ತ್ಲಾ? ಏಳು ಮುದ್ದೆ ಇಡ್ತ್ತೀನಿ....
ಮುಸುಕು:- ನನಗೇನು ಬೇಡಾ!
ಅವ್ವ:- ಯಾಕ್ಲ ಮುಸುಕು?
ಮುಸುಕು:- ಅವ್ವ, ನನಗ್ಯಾಕೆ "ಮುಸುಕು" ಅಂತ ಹೆಸರಿಟ್ಟೆ?
ಅವ್ವ:- (ಹುಸಿ ಹುಸಿ ನಗುತ್ತಾ):- ಹ ಹ ಅಲ್ಲ ಕಣ್ಲಾ ಅದ್ದಕಾ ಈ ಪಾರಿ ಕೋಪ ನಿಂಗೆ?
ಮುಸುಕು:- (ಅಮ್ಮನ ಸೆರಗನ್ನು ಗಂಟ್ ಹಾಕುತ್ತಾ....):- ನೀ ಸುಮ್ನೆ ಏಳು ಈಗಾ....
ಅವ್ವ:- ಅಲ್ಲ ಕಣ್ಲಾ, ನೀನು ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಿಂಗೆ ಹೆಸರು, ಅಯ್ಯನವರು ಇಟೀ ಇರ್ಲಿಲ್ಲ, ಒಂದ್ ದಿನಾ ನೀನು ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿ ಜಾತ್ರೆ ಇಂದ ಬರ್ತಾ..... ತಪ್ಪುಸ್ಕೊಂಡು ಅ ಮರದಪ ಓಗಿ, ಕಂಬ್ಳಿಒಂದನ್ನು ಮುಸುಕಾಕೊಂಡಿದ್ದೆ ಮಗಾ.... ಯೀಟ್ ಹುಕಿದ್ರು ಸಿಗ್ಲೇಇಲ್ಲ, ಆಗ ಅಯ್ಯನವರು ಅ ಮರದಪ ಉಡುಕಿ ಅಂತ ಯೆಳದ್ರು, ಅವತ್ತಿನಿಂದ ನಿನ್ನ ಎಲ್ರೂ "ಮುಸುಕು","ಮುಸುಕು" ಅಂತ ಕರಿಯಾಕೆ ಸುರು ಮಾಡದ್ರು ಮಗಾ.. ಈಗ ಯಾಕ್ಲ ಅದು ನಿಂಗೇ...?
ಮುಸುಕು:- (ಇನ್ನು ದುಃಖದಿಂದ )ಏನು ಇಲ್ಲಾ, ಮತ್ತೆ ನನ್ ಕಾಲ್ ಯಾಕೆ ಇಂಗೆ? ನಾನು ಮರ ಯಾವಾಗ ಹತ್ತೋದು?
ಅವ್ವಾ:- (ಉತ್ತರವನ್ನು ಕೊಡಲಾಗದೆ) ಮುಸುಕು, ನಡೀ ಮುದ್ದೆ ತಿಂದು ಮಲ್ಕೋ ಮಗ.. ಅಪ್ಪ ಬರ್ತಾನೆ ಈಗಾ.. ನಾಳೆ ಇಸ್ಕೂಲ್ ಗೆ ಬೇಗ ಊಗ್ಬೇಕು.....
(ಕಣ್ಣಿನ, ಕಂಬನಿ ಹಾಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮೊಗತ್ತರ ಬಂದು ಝಂ ಅಂತ ನೆಲೆದ ಮೇಲೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.. ಮುಸುಕು ಮುದ್ದೆಯನ್ನು ತಿಂದು ಸ್ಲೇಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಮರದ ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಒಂದು ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸುತ್ತಾನೆ.. ದೀಪ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಆರುತ್ತದೆ..)
(ಬೆಳಗೆ ಸೂರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಡಲೇ, ಮುಸುಕು ಎದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸ್ಕೂಲ್ನ ಉಡುಪನ್ನು ಹಾಕೊಂಡು.. ತಲೆ ಬಾಚ್ಕೊಂಡು..)
ಮುಸುಕು:- ಅವ್ವಾ, ನಾನು ಇಸ್ಕೂಲ್ಗೆ ಒಯ್ತೀನಿ...
(ಹಿತ್ತಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಅವ್ವಾ... )
ಅವ್ವಾ:- ಯಾಕ್ಲ? ಈಟ್ ಬೇಗ ಒಯ್ತಾದ್ಯ?
ಮುಸುಕು:- ನಂಗೆ ಕ್ಲಾಸ್ ಐತೆ.... (ಬ್ಯಾಗ್ ಅನ್ನು ಹಾಕೊಂಡು... ದೇವಸ್ತಾನದ ಕಡೆ ಓಡುತ್ತಾನೆ..)
(ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ಸೀನ, ಬದ್ರಿ ಮುಸುಕನ್ನು ಕಂಡು..)
ಬದ್ರಿ:- ಯೆಲ್ಲಲ್ಲಾ ಒತ್ತಾದ್ಯ? ಇಸ್ಕೂಲ್ ರಜಾ ಕಣ್ಲಾ ಇವತ್ತು....
ಮುಸುಕು:- ಊ! ನಂಗೆ ಗೊತ್ತು (ಮುಸುಕು, ಜೋರಾಗಿ ನಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡ್ತಾನೆ)
ಸೀನ:- ನಿಲ್ಲಾ... ಲೇ ಮುಸುಕು, ಮರದಪ ಬರ್ತ್ಯಾ ?
ಮುಸುಕು:- ನೀನೆ ಓಗು, ನೀವೇ ತಿನ್ನಿ ಕಾಯ್ನಾ...
ಬದ್ರಿ:- ಊ! ಬುಡು, ನಾವೇ ತಿಂತೀವಿ.. ಬಲೆ ಆಯ್ತು ಕಣ್ಲಾ ನಿಂದು .....
(ದೇವಸ್ತಾನದ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕೂರೋ ಅಯ್ಯನವರು ಊರಿಗೆ ದಾರಿದಿಕ್ಕಂಗೆ, ಬೂತಾಟಿಕೆ ಇಲ್ಲದ, ಆ ಮನುಷ್ಯ ಊರನೌರಗೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಬೇಕಾದವರು ....ಸುಮಾರು ೭೫ ವರ್ಷದ ಆ ಮನುಷ್ಯ ಸದಾ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ.)
(ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದ, ಅಯ್ಯನವರನ್ನು ಕಾಣಲು ಮುಸುಕು ಹರಿಬರಿಯಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಾನೆ.. )
ಮುಸುಕು:- ಅಯ್ಯನವರ!.... (ಕೊಗುವನು) ಅಯ್ಯನವರ !......
ಅಯ್ಯನವರು :- ಯಾರದು?
ಮುಸುಕು:- ನಾನು ಮುಸುಕು!
ಅಯ್ಯನವರು:- ಮುಸುಕಾ?? ಏನೋ ಅದು ಈಟ್ ಬೇಗಾ? ಬಂದಿದ್ಯಾ....? ಇಸ್ಕೂಲ್ ಇಲ್ವಾ?
ಮುಸುಕು:- ಇಲ್ಲಾ ಅಯ್ಯನೋವ್ರ.. ಇಸ್ಕೂಲ ರಜೆ ಇವತ್ತು... ಅಯ್ಯನೋವ್ರ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ ಒಂದು ಮಾತ್ ಕೇಳ್ಬೇಕು...
ಅಯ್ಯನವರ:- ಏನೋ ಅದು?
ಮುಸುಕು- ಅಯನೋವ್ರಾ, ನಾನು ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಮುಸುಕು ಆಕೊಂಡು ಆ ಮರದಪ ಇದ್ದೆ ಅಂತ ನಿಮ್ಗೆಂಗೆ ತಿಳೀತು?
(ಅಯ್ಯನವರು ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕಿ, ತನ್ನನು ತಾನು ಸುಧಾರಿಸಿಕೊಂಡು...)
ಅಯ್ಯನವರು :- ಅಲ್ಲಾ ಕಣ್ಲಾ, ಇದನ್ ಕೇಳೋದಕ್ಕೆ ಬಂದ್ಯಾ?
ಮುಸುಕು:- ನೀವು ಹೇಳಿ ಅಯ್ಯನೋವ್ರ ....
ಅಯ್ಯನೋವ್ರ:- ನಾನೇನು ಮಾಯವಿನ? ಅಲ್ಲಾ ಕಣ್ಲಾ ನೀನು ತಪ್ಪಿಸ್ಕೊಂಡು ಮರದಪ ಬಂದು ಮುಸುಕು ಹಾಕೊಂಡು ಬಚ್ಚಿತ್ಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ನೋಡ್ದೆ ಕಣ್ಲಾ, ಅದನ್ನೇ ನಿಮ್ಮ ಅವ್ವಾ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಏಳಿದ್ದು...
ಮುಸುಕು:- (ನಿರಾಶೆ ಇಂದ, ತಲೆ ಬಗ್ಗಿಸಿ..) ಹೌದಾ? (ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತಕ್ಷಣ ನೀರು...)
ಅಯ್ಯನವರು:- ಯಾಕ್ಲ ಅಲ್ತಿದ್ದೀ?
ಮುಸುಕು:- ಅಯ್ಯನೋವ್ರೆ, ಬದ್ರಿ, ಸೀನ, ಅಂಬು, ಆಚಾರಿ ಎಲ್ಲಾ, ಮರ ಹತ್ತಿ ದಿನಾ ಆ ಕಾಯನ್ನು ತಿಂತಾರೆ, ನಂಗೆ ಕಾಯಿ ಕೊಡದಿಲ್ಲ ಅಯ್ಯನೋವ್ರಾ... ನನ್ ಕಾಲು ಯಾಕೆ ಇಂಗಿದೆ ಅಯ್ಯನೋವ್ರ? ನಾನು ಆ ಮರ ಹತ್ತಿ ಆ ಕಾಯನ್ನು ತಿನ್ನಕೆ ಆಗೋದಿಲ್ವಾ ಅಯ್ಯನೋವ್ರ?
(ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತಾನೆ...)
ಅಯ್ಯನವರು:- ಮುಸುಕು, (ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡುತ್ತಾ) ಇಲ್ಲಿ ಬಾ!, ಯಾರ್ ಎಳಿದ್ದು ನಿಂಗೇ? ನಿನ್ ಕಾಲ್ಗೇನೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ಆ ದ್ಯಾವ್ರು ಸ್ವಲ್ಪ ಕೊಪಿಸ್ಕೊಂಡು ನಿಂಗೇ ಸಿಸ್ಕ್ಷೆ ಕೊಟ್ಟವ್ನೆ ಅಷ್ಟೇ... ನೀನೂ ಆ ಮರ ಹತ್ತಿ ಕಾಯನ್ನು ತಿನ್ನು...
ಮುಸುಕು:- ಯಾಕೆ ಅಯ್ಯನೋವ್ರೆ ಆ ದ್ಯವರಿಗೆ ನನ್ ಮೇಲೆ ಕೊಪಾ?
ಅಯ್ಯನವರ:- ನೀನು ಸಣ್ಣವನಾಗಿದ್ದಾಗ ಆ ಮರದಪ ಓಗಿ ಮುಸುಕು ಹಾಕೊಂಡು ನಿನ್ ಅವ್ವಾ ನಾ ಆಟಾ ಆಡಿಸ್ದ್ಯಲ್ಲಾ, ಅದಕ್ಕೆ ನಿಂಗೇ ಸಿಸ್ಕ್ಷೆ ಕೊಟವ್ನೆ, ಹೋಗಿ ಆ ಮರದಪ ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಕೇಳ್ಕೋ ನಿನ್ನ ಕಾಲನ್ನು ಆ ದ್ಯಾವರು ಸರೀ ಮಾಡ್ತಾನೆ.
(ತಕ್ಷಣ, ಕಣ್ಣ ಒರಿಸಿಕೊಂಡು.. ಮುಸುಕು ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ....ಅಯ್ಯನವರು, ಮುಸುಕು ಕುಂಟದ್ದನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಕಾಶದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾರೆ......)
(ಮುಸುಕು ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಯಾರು ಇಲ್ದೇರದನ್ನು ನೋಡಿ... ಅಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು..... ಮರವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ತನ್ನ ಬ್ಯಾಗಿಂದ ಸ್ಲೇಟ್ ಅನ್ನು ತೆಗಿತ್ತಾನೆ...)
(ಮರವನ್ನು ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಒಂದು ಸಲಾ ನೋಡಿ.. ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಮರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಕಣ್ಣನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾನೆ...)
ಮುಸುಕು:- ಮರ, ನಾನು ಮುಸುಕು, ಸಿದ್ದಾಪುರ ನಮ್ಮ ಊರು, ೩ ನೆ ತರಗತಿ, ನಾನೇ ಕ್ಲಾಸ್ಗೆ firstu.....
(ಮುಚ್ಚಿದ ಒಂದು ಕಣ್ಣನು ಸಣ್ಣದಾಗಿ ತೊರೆದು ಮರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ....)
ಅಯ್ಯನೋವರು ಯೇಳದ್ರು ನಿನ್... ಅಲ್ಲಾ ನಿಮ್.. ಹತ್ರ ಬಂದು ಕ್ಷಮಾಪಣೆ ಕೀಳ್ಬೀಕು ಅಂತ.. ಆದ್ರೆ ಎಂಗ್ ಕೇಳೋದು ಅಂತ ನಾನು ಕೇಳೆ ಇಲ್ವಲ್ಲ ......ಎಂಗೆ ಕೇಳೋದು ಕ್ಷಮಾಪಣೆ, ಮರ?
(ಮರ ಸುಮ್ನೆ ಇರೋದನ್ನ ನೋಡಿ...)
ಊ|| ಆಯ್ತು ಅದಕ್ಕೂ ನೀನು ಕೂಪ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಾ ಇನ್ನೂ, ನಾನೇ ಯೂಚಿಸ್ತೀವ್ನಿ... taame ಕೊಡು...ಅದೂ.. ಅದೂ ನಾನು ಏನ್ ಏಳ್ತೀನಿ ಅಂದ್ರೇ... ಅದೂ.... (ತಕ್ಷಣ ತಲೆಗೆ ಏನೋ ತೋಚ್ದಂಗೆ..)
ಸರ ಸರ ನೆ ಸ್ಲೇಟ್ ಅನ್ನು ಹಿಡಿದು ದೊಡ್ದಾಗಿ ಏನೋ ಬರೆದು..ಸ್ಲೇಟ್ ಅನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ.. ಅದ್ರಲ್ಲಿ ದೊಡ್ದಾಗಿ "SORRY " ಅಂತ ಬರ್ದಿರ್ತಾನೆ..
ಮುಸುಕು:- ನೋಡು ಓದು, ಇಸ್ಕೊಲ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಕೋಟ್ಟಿದ್ದು...... (ಸ್ಲೇಟ್ ಅನ್ನು ಅಂಗೇ ಹಿಡಿದು....)
ಮುಸುಕು:- ಮರ ನಿಂಗೇ ಇಂಗ್ಲಿಸ್ ಬರ್ತದೆ ತಾನೇ.....? (ಮರವನ್ನು ಅಂಗೇ ನೋಡುತ್ತಾ .....ಮೈಮರೆಯುವನು )
(ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ... ಮುಸುಕುವಿನ ತಂದೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ...)
ಅಪ್ಪಯ:- ಲೋ, ಮುಸುಕು, ಇಲ್ ಏನ್ಲಾ ಮಾಡ್ತಾಇದ್ದೀಯ, ಮುಸುಕು! ಪ್ಯಾಟೆ ಇಂದ ದಾಕಾಟ್ರು ಬಂದವ್ರೇ ಕಣ್ಲಾ, ನಿನ್ ಕಾಲ್ ಗುಣ ಪಡಿಸ್ತಾರಂತೆ, ಬಾರ್ಲಾ ನಿನ್ನ ಬೇಟಿಯಾಗ್ಬೇಕಂತೆ...
(ಈವಿಷಯ ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ ಮುಸುಕಿನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಹೊಸದೊಂದು ಕಳೆ ಕಾಣಿಸಿತ್ತು, ಖುಷಿ ಇಂದ.. ಸ್ಲೇಟ್ ಅನ್ನು ಬ್ಯಾಗಿಗೆ ಹಾಕೊಂಡು... ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ....)
ಮುಸುಕು:- ಬಂದೆ ಅಪ್ಪಯ ನೀ ನಡೀ....
ಅಪ್ಪಯ :- ಬಿರುನೇ ಬಾರ್ಲಾ....
ಮುಸುಕು :- ಬಂದೆ ನೀ ನಡೀ ಅಪ್ಪಯಾ....
(ಅಪ್ಪಯನ್ನು ಕಳಿಸಿ... ಖುಷೀಂದ ಮರವನ್ನು ಒಂದು ಸಲಿ ನೋಡಿ ..... ಜೋರಾಗಿ ನಕ್ಕು...)
ಮುಸುಕು:- ಲೇ ಮರ ನಿಂಗೇ ಇಂಗ್ಲಿಸ್ ಬರುತ್ತೇ........ (ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾನೆ...)
__________________________________________________________
(ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಾಳಾದ ಮೇಲೆ... ಮುಸುಕು ಪೇಟೆ ಯಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾನೆ...)
(ಹಳ್ಳಿಗೆ ಬಂದ ತಕ್ಷಣ, ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಓಡುತ್ತಾನೆ... )
(ಮುಸುಕು ಹಳ್ಳಿಗೆ ಗುಣವಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ತಿಳಿದು, ಸೀನ, ಬದ್ರಿ, ಅಂಬು ಮತ್ತು ಆಚಾರಿ ಅವನ್ನನ್ನು ಬೇಟಿಯಾಗಲು ಅವನ ಮನೆ ಹತ್ತಿರ ಬರುತ್ತಾರೆ.. ಅವನು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇಲ್ಡಿರೋದನ್ನ ನೋಡಿ ಅವರೂ ಮರದ ಹತ್ತಿರ ಓಡುತ್ತಾರೆ...)
(ಮುಸುಕು, ಆಶರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಎಲ್ಲರೂ ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಓಡುತ್ತಾರೆ....)
ಸೀನ:- ಸಮಾಧಾನ ಮಾಡ್ಕೋ ಮುಸುಕು..
ಮುಸುಕು:- ಯಾಕೆ?
ಬದ್ರಿ:- ಈ ಮರದ ಹಣ್ಣೆ ಇದಕ್ಕೆ ಶಾಪವಾಯ್ತು..
ಅಂಬು:- ಮರದ ಹಣ್ಣಿನಿಂದ ಹುಡುಗರ ಕಾಟ ಜಾಸ್ತಿ ಆಯ್ತು ಅಂತ ಪಂಚಾಯ್ತಿಯವರು ಮರವನ್ನು ಕಡಸ್ ಹಾಕದ್ರು.....
ಆಚಾರಿ:- ನಾವೆಲ್ಲಾ ತುಂಬಾ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿದ್ವಿ ಆದ್ರೆ ಏನು ಪ್ರಾಯೋಜನೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲಾ...
(ಮುಸುಕಿನ ಕಣ್ಣಿಂದ ಇನ್ನೇನು ಕಣ್ಣೇರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ....)
ಬದ್ರಿ:- ಇದೂ ಆ ಮರದ ಕೊನೆಯ ಬುಡಾ... ನಿನಗೋಸ್ಕರ ಇಟಿದ್ವೀ....
................................................................................................................................
(Image Courtesy:- http://jordebot.ಕಂ)
“Kannada Barutha??” ah! I am sure most of you in Bangalore would have heard this, but what is “Kannada barutha?” here it goes. Bangalore the IT capital of India, the silicon city and now a Metro city opened its gates to almost all kinds of people. Very evidently the recent poll census proved that there are only 47% of original inhabitants in Bangalore/bengaluru. The life style of the city has seen a gradual change with Pizza Corners replacing MTR’s, classy eat out’s replacing “Vidyarthi Bhavans” and flashy pub’s replacing all our “Mahalakshmi wine shops”.
“Change is inevitable” from the days of BEML, HAL and BHEL to INFOSYS, WIPRO; Bangalore now has a new look now on the world map. Gone are the days where a typical Sunday for any bangalorean was a nice romantic walk on the pavements of “LALBAGH...”, “rave idli and coffee..” at the nearest yet old looking MTR and a wonderful Annavra film either at Santosh or central ‘talkies’. Today’s Bangaloreis deluged in traffic, stress and pressure, Saturday nights without beer is desolate and a Sunday without a visit to either a nearest spa or health clinic is schlocky!! The gandhibazar’s are now AC cooled super markets, majestic is now replaced by ultra modern and diversified Brigade road, sri cauvery coffee joint is now Coffee days.. and “Bhagyalakshmi coffee adda.. is now barista. With globalization and more retail market the city will definitely see more forceful changes.
Have all these changed our language? Kannada the local language of Bangalore is supposed to be one of the most meaningful language, it also has an unique script as compared to its other counterparts; but how many percentage of people really use Kannada in Bangalore now? The figures are staggering, only 37% of people speak Kannada in the state’s capital, for rest it is only “Kannada barutha?”
Any normal guy starts with this sentence “Kannada barutha?” while talking to other person, people confirm before they speak the language. You want to ask an address in Bangalore? Or reply to a question then English is the most preferred language other than Hindi. It’s a famous fact that two kannidagas in an IT company always talk in a neutral language!! Even the vendors and shop keepers are channeled with this new wave, the moment when you step in any shop in Bangalore, you are always asked “Kannada barutha?” or the entire conversation takes place in non Kannada languages. People have lost the confidence of speaking in the local language and more over speaking Kannada on the streets of “M.G road “or “kormangala” is substandard.
Shopping malls in the city have been completely banned from using Kannada, not a forced one but definitely an adapted one. One has to confirm that the other person knows the language before he starts using any language. “ondu glass beer” is a insult when it comes to any decorous pub in Bangalore. “Swalpa menu card kodthira..??” has been replaced by “Can I have the menu card pls…?”
Just to hit some facts, marathi is still the largest and common speaking language in mumbai even though mumbai has the highest no of inhabitants. Telugu is a practiced ritual in yet another IT HUB Hyderabad. When it comes to tamil nadu, beware you can be alive either if you are a fan of rajnikanth or you know tamil. Malyalam runs in the blood of every mallu be it Kuwait, dubai or any hospital; but when it comes to kannada it is always “kannada barutha?” and next is “namaskara.”
I am not a Kannada activist neither I run any Kannada supporting organization, I am just a plebeian who just love the language. Globalization is the trend and modernization is the mantra but at the cost the language? Sounds no logic.. is speaking kannada down market? The answer has to be found within oneself. Next time when you hear “kannada barutha?” you just remember that “kannada runs in your blood...”
Director and Founder, WeMove Theatre
Some of the works under WeMove Theatre:-
Malgudi Daze:- Director, Adapted from RK Narayan’s Malgudi Days
The play adapted from the famous novel of R.K narayan deals about simple south Indian families, the play was so popularthat it was staged over 5 different cities in
Namma Metro:- Director and writer
The play deals with simple stories of
Director and Founder, WeMove Digital
Formed to give meaningful and thought provoking cinemas, Abhishek Iyengar directed a short film in kannada called “SomeMaana”. The film was first premiered in
- Tatyana Moha:- Adapted from a Bengali play, written by Abhishek Iyengar
Tayana Moha, written and directed by Abhishek Iyengar was one of the most critically acclaimed play till date, it was also the official entry to “Mahindra excellence in Theatre awards for 2009” The print media reviewed the play as the most innovative form of art in 2009
- Nannavala Kagada, Director- Abhishek Iyengar
A humorous play written by
- T.P Kailsam Marali Baa, Director- Abhishek Iyengar
Based on the works of legendary playwright T.P Kailasam, the play is said to be a “path breaking plays” as it brought back some of the forgotten works of legendary writers of Karnataka literature world.
- Urvashi and Jhony, Assistant Director- Abhishek Iyengar
Abhishek Iyengar worked as assistant director for the play, “Urvashi and Jhonny’ which he later adapted to kannada and directed. The play id written by Bengali playwrite ‘Mahaswetha devi’, Abhishek also designed lights for the play. The play was selected by
- Me, My love and, Assistant Director and Written by Abhishek Iyengar
One of the premier productions of WeMove productions, Abhishek Iyengar, assisted in direction and designed lights for the play Me, Mylove and. Adapted from a novel called ‘Anything for you maam’, The play was written by Abhishek Iyengar along with the light design.
Other Projects:-
- Conducted theatre workshops for the engineering students of “Ambedkar Institute of Technology” leading to their participation in Annual VTU Cultural fest.
- “Yes Minister” a play written and directed on the prestigious occasion of “Graduation of students” from IIMB. The staff and students of IIMB appraised the concept of “Theatre for All”
- “IT sketches”, written and designed for IBM, IMTC event at LEELA PALACE witnessed top company executives including the big wigs of IT world, Around 200 CEO and COO’s of different companies applauded the effort of brining theatre a new dimension
- Designed Lights for a play called ‘Confessions of an Assasin’, produced under the banner ‘Imagine
- Conducted Theatre workshop at Shri Ravishankar Ayurvedic college, The students performed a play written by Abhishek and participated in ‘Annual Medical Cultural festival’
- Conducted Theatre workshop and directed street plays at HCG, Cancer hospital for the occasion ‘World Anti Tobacco day’. The staff and doctors of HCG performed a street play called ‘Tambaaku Bhayanaka” on 8 different major streets of
It was time since I got inspired to write anything, I just spent my time pondering so many thoughts which I always kept aside thinking "They are in Queue.." but on a lousy afternoon, when I just stepped in for my rehearsals I stumbled upon something which reminded me about my two thoughts which have always been fighting with each other.
"Black magic!" was the topic and I sprang upon like a 10 year old to justify how our country is engrossed in beliefs but that was only a part of me! Another part of me always reminded of a story which any film maker would fantasize turning it into a movie!
It was on a Tuesday afternoon, when my mom was busy in her 'never-ending' poja, while I was still trying to crack the first set of exams of my 3rd sem engineering, you got it right! the story takes us a few years back! but i would not bother to take extra steps to turn a giant flash back wheel. A skimpy lady dressed in an attire which would have definitely won the "most creative attire" in any nincompoop fashion shows stood in front of our house gate enchanting what seemed like few "old-kannada" verses which obviously did not mean much today! she had an eye of an eagle and instantly spotted only my mother, of course during those days spotting me physically was quite a challenge! even for an eagle.
"She is there at the door step", my mom shouted at me instructing me to get a 5 Rs coin, I just had to follow the instructions and barged in with a big coin! and right! coins then were really made up of metal and were big, we are talking about BR period, oh! by the way BR stands for "Before recession"
As my mom went out with her full vigor and stuck her hand out of the gate, the 'Skimpy old lady' held my mom's hand and started speaking which I thought was nonsense.
"Your husband and sons face a threat to their life..." she declared
of course living in a city like bangalore where the traffic increases day by day only to kill, it wasn't really clever of her to make that statement. I giggled only to receive "Shut up!" look from my mom.
The old lady quickly suggested my mom a small ritual by which she claimed that our lives will be shielded completely, I just giggled more but what was more surprising was to see my mom following her instructions. now! that was kind of un-usual, a Science graduate herself, she always made her point when it comes to "defining rituals and superstitions" the look on her face was changing drastically and she was just a robot in the lady's hand or it other words we can just call it as "Hypnotized"
I stood there worrying, as my sweat glands started to speak...
"Go inside and get me a saree.." she ordered as my mom ran inside and I followed her. She was unstoppable, it seemed like she had this new adrenaline rush in her body. It was time for me to react and I had to, completely unfazed by the situation I tried to to intervene the proceedings, soon I heard an old scooter screeching from the road corner and suddenly my mom realized that she was 'somewhat' trapped! I should really thank my father's scooter, atleast it proved its existence, well! it took 35 years for the job!
Out, from the trance, my mom quickly grabbed the saree and shooed the 'skimpy lady', not before receiving a deadly look. "It was a win for science" I screamed, in my mind of course.
very quickly my mom made it a point to wash the saree and hang it for drying in the backyard surrounded by all over by grills of size 1 inch. She looked relaxed, "I was hypnotized.. thank god" she sighed and I sighed too.
It was a regular day after that, thank god! but the next morning to our utter surprise the saree which was in the backyard was missing!
No explanations! No logic, I stood there wondering trying to figure out "practically" the mystery behind this one incident. There was absolutely no way anyone could have creeped in at night that too through a one inch grills!
6 years later I still wonder this one incident which defies all my beliefs on "being practical"
"Black magic!" was the topic and I sprang upon like a 10 year old to justify how our country is engrossed in beliefs but that was only a part of me! Another part of me always reminded of a story which any film maker would fantasize turning it into a movie!
It was on a Tuesday afternoon, when my mom was busy in her 'never-ending' poja, while I was still trying to crack the first set of exams of my 3rd sem engineering, you got it right! the story takes us a few years back! but i would not bother to take extra steps to turn a giant flash back wheel. A skimpy lady dressed in an attire which would have definitely won the "most creative attire" in any nincompoop fashion shows stood in front of our house gate enchanting what seemed like few "old-kannada" verses which obviously did not mean much today! she had an eye of an eagle and instantly spotted only my mother, of course during those days spotting me physically was quite a challenge! even for an eagle.
"She is there at the door step", my mom shouted at me instructing me to get a 5 Rs coin, I just had to follow the instructions and barged in with a big coin! and right! coins then were really made up of metal and were big, we are talking about BR period, oh! by the way BR stands for "Before recession"
As my mom went out with her full vigor and stuck her hand out of the gate, the 'Skimpy old lady' held my mom's hand and started speaking which I thought was nonsense.
"Your husband and sons face a threat to their life..." she declared
of course living in a city like bangalore where the traffic increases day by day only to kill, it wasn't really clever of her to make that statement. I giggled only to receive "Shut up!" look from my mom.
The old lady quickly suggested my mom a small ritual by which she claimed that our lives will be shielded completely, I just giggled more but what was more surprising was to see my mom following her instructions. now! that was kind of un-usual, a Science graduate herself, she always made her point when it comes to "defining rituals and superstitions" the look on her face was changing drastically and she was just a robot in the lady's hand or it other words we can just call it as "Hypnotized"
I stood there worrying, as my sweat glands started to speak...
"Go inside and get me a saree.." she ordered as my mom ran inside and I followed her. She was unstoppable, it seemed like she had this new adrenaline rush in her body. It was time for me to react and I had to, completely unfazed by the situation I tried to to intervene the proceedings, soon I heard an old scooter screeching from the road corner and suddenly my mom realized that she was 'somewhat' trapped! I should really thank my father's scooter, atleast it proved its existence, well! it took 35 years for the job!
Out, from the trance, my mom quickly grabbed the saree and shooed the 'skimpy lady', not before receiving a deadly look. "It was a win for science" I screamed, in my mind of course.
very quickly my mom made it a point to wash the saree and hang it for drying in the backyard surrounded by all over by grills of size 1 inch. She looked relaxed, "I was hypnotized.. thank god" she sighed and I sighed too.
It was a regular day after that, thank god! but the next morning to our utter surprise the saree which was in the backyard was missing!
No explanations! No logic, I stood there wondering trying to figure out "practically" the mystery behind this one incident. There was absolutely no way anyone could have creeped in at night that too through a one inch grills!
6 years later I still wonder this one incident which defies all my beliefs on "being practical"
I wrote this short script for an event in an IT company where they wanted to Thank all the CAB drivers of their company for their relentless service. I was thrilled to write something about people whom we always tend to taunt. Manju Cab 5787 is a collection of all the real conversations i had with cab drivers over the years. This script will remain very special to me.
ಟೀ ಅಂಗಡಿ ಕಟ್ಟೆ ಮೇಲೆ ಕುಳತು, ಜೆಬ್ ಅಲ್ಲಿ ಕೈ ಹಾಕೊಂಡು, ಕಾಲ್ ಆಡಸ್ತ ಎದುರಿಗೆ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ನಿಂತ ಇಟ್ ಕಂಪನಿಯನ್ನು ಹಾಗು ಅದರ ಕೆಲೆಸಗರರನ್ನು ಗೇಲಿ ಮಾಡುತ್ತಾ.... ಭಟ್ರಿಗೆ ಒಂದು ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತನೆ..)
ಮಂಜು:- By-two- Copeee.... ಭಟ್ರೇ, ಮಂಜನ್ ಹೆಸರನಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆ ಒಂದು "Small" ಕೊಡಿ, ಮಗ ಜೀವನ ರೋದನೆ ಆಗ್ಬಿಟಿದೆ, ನನ್ ಮಗಂದು ಬರೀ "Pick-upಊ", "Drop ಊ" ನನ್ ಜೇವನ ಬರೀ ಈ ಹಾಳ್ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಕಳ್ದೊಗುತ್ತೆ ....(ಸಿಗ್ರೆಟ್ಟೆನ್ನು ಎಳೆದು...)
ಅದ್ ಸರಿ ಯಾರೋ ಅದು ಹೊಸ ಹಕ್ಕಿ ಇದ್ದಂಗೆ ಇದೆ ಯಾವ್ ಏರಿಯ? ನನ್ ಮಗಂದು ನಮಗೆ ಯಾಕೋ ಯಾವ್ ಹಕ್ಕಿನೂ ಬರಲ್ಲ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ, ಬರೀ ನನ್ ಮಕ್ಳು ಕತೆ ಕೂಯೋರೆ ಬರೋದು, ಅದ್ರಲ್ಲೂ ಅದೃಷ್ಥ ಇಲ್ಲ... ಇವತ್ತು ಒಂದೇ "ಡ್ರಾಪ್" ಗುರು, ಸಧ್ಯ ಮುಗುಸ್ಕೊಂಡು ಪಿಕ್ಚರ್ ಹೋಗ್ತಿನಿ, ನನ್ ಮಕ್ಳ ರಾತ್ರೆ ಅಡ್ದದತ್ರ ಬಂಡ್ರೋ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿಸ್ಥಿನಿ, ತಲೆ ಕಿತ್ತೊಗ್ಬಿತಿದೆ.
(ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ೨೫ ವಯಸಿನ ಯುವಕ ಕ್ಯಾಬ್ ಹುಡುಕೊಂಡು ಬರ್ತಾನೆ..ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೇಪರ್ ಹಿಡಿದು....)
ಕ್ಯಾಬ್ 5787 ಯಲ್ಲಿ? ಗೊತ್ತ?
(ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಂಜ, ಕೇಳಿಸ್ಕೊಂಡು ....)
ಮಂಜ:- ಬನ್ರಿ, ಮಂಜ ಅಂತ 5787 ನಂದೇ...(ಥಟ್ ಅಂತ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ, ಗಾಡಿ reverse ತೆಗಿತಾನೆ...), ಎಲ್ಲಿ ಡ್ರಾಪ್ಊ?
ಯುವಕ:- ಡ್ರಾಪ್ ನಂಗಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಗೆ, ಏನ್ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು?
ಮಂಜು:- ಮಂಜು 5785! ಅಂತ!
ಯುವಕ:- ಅದೇನು 5785 ಅಂದ್ರೆ?
ಮಂಜು:- ಇಗ್ ತಾನೇ ಕೇಳಿಲ್ವಾ ನೀವೇ, 5787 ಅ೦ದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಊ ! ಮಂಜ ಅ೦ದ್ರೆ ಯಾರಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ!
ಯುವಕ:- ಸರೀ, ಬರ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ಸು, ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ್ ಬಾಸ್ಸು, ಸರಿಯಾಗಿ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಡು ರಾಜ, ಆಯ್ತಾ? ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡ್ಬೇದ, ಅ ವಯ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋದು ಕಡಿಮೆ.. ತುಂಬಾ ತಲೆಯೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡಾ..ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಾ?
ಮಂಜು:- ಆಯ್ಥ್ ಬಿಡ್ರಿ, ನಮ್ಗೇನು ಕೆಲಸ ನಿಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಹತ್ರ...! ಮಾತೆ ಆಡಲ್ಲ ಬಿಡಿ.. ಯಾರ್ ಹೇಳಿದ್ದೂ ನಾನು ತು೦ಬಾ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ ಅ೦ತ? ಅ ನನ್ ಮಗ ಲೋಪೆರ್4756 a?ಇದೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾಂಜಾ
ಯುವಕ:- ಅದೆಲ್ಲ ನಿ೦ಗ್ ಬೇಡ... ಒಹ್! ಬ೦ದ್ರೂ
ಯುವಕ - Sir! this side... ! ಪ್ಲೀಸ್ (ಸ೦ಭ್ರಮದಿ೦ದ, ಕ್ಯಾಬ್ ಹಿಂಬಾಗದಲ್ಲಿ.. ಬಾಸನ್ನು ಕೂರಿಸಿ.. ಯುವಕ ಆಪೀಸಿಗೆ ಹಿ೦ತಿರುಗ್ತಾನೆ )
(ಮಂಜು ಕ್ಯಾಬ್ ಮು೦ಬಾಗ್ದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಸನ್ನು ನೋಡಿ... ಹುಸಿ ಹುಸಿ ನಗ್ತಾನೆ... ) (ಮನ್ಸಲ್ಲಿ, ಇದ್ ಯಾವ್ ಹಣೆಬರಹ ಗುರೂ, ಈ ಬೇಸ್ಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಹಾಕೋಂಡು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೊದು.. ಒಳ್ಳೇ ಗೊಳು..)
(ಸುಮ್ನಇರಲಾರದೆ, ಮಂಜು ಬಾಸನ್ನು ಮಾತಾಡ್ಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ...)
Manju:- "Saar! Phull-traffic saar, changed bangalore now! myself manju.. manju 5787.. 5787 is number.. cab number.. lucky number saar...
ಬಾಸು:- ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನೊಡ್ತಾ, ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತೆ ನಂಗೂ....
ಮಂಜು:- ಒಹ್! ಸಾರ್ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ, ಸಾರ ನಮ್ ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಡೂದೆ ಆಶರ್ಯ ಸ್ಸಾರ್.. ತುಂಬಾ ಕುಶಿ ಆಯ್ತು ಸಾರ್..
ಬಾಸು:- ಎಲ್ ಮಾತದ್ಬೇಕೋ ಆಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡದ್ರೆ ಸಾಕೂ, ಇಗಾ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡಬೇಕು ಸ್ವಲ್ಪಾ ಸುಮ್ನೇ ಗಾಡೀ ಓಡಿಸ್ತಿರ ?... and more over trafiic ತುಂಬಾ ಇದೇ, ಸ್ವಲ್ಪಾ concentration ಇಂದ ಓಡ್ಸಿ!
ಮಂಜು:- ಸಾರ್, ಮಂಜು traffic ಗೆ ಹೆದ್ರೋದ? ಹ ಹ ಹ ! (ನಾಗುತ್ತಾ), road ಗೆ "conkentrasion" ಬೇಕೂ ಸಾರ ನನ್ ಕ್ಯಾಬ್ನ speed manage ಮಾಡಕ್ಕೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳ, ಎಲ್ಲಿ ಗುಡ್ದ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ದು ಕುಡುದ್ಬಿತಿಧಿನಿ ಸಾರ್, ಕ್ಯಾಬ್ ಹಂಗೇ ಬೆಣ್ಣೆ ಮೇಲೇ ಹೊದಂಗೆ ಓಡಿಸ್ಥಿನಿ, not worry you!
ಬಾಸು:- ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ಕೊಂದು ಪ್ಲೀಸ್, oh! god! such a crazy traffic! (sighs)
ಮಂಜು:- ಸಾರ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಬ್ ಓದಿಸ್ತೀನಿ ಸಾರ ನಾನು ಬಿಟ್ರೆ...... "phast-phort" ಹೇ ಹಾಕಿದೀನಿ , ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೇ ಆಲ್ಲಿ ಕಾಬ್ ಸಾರ್, "Manju-5787..."
ಬಾಸು:- gosh! ಆಲ್ಲಿ "left hand drive" i really hope, ನಿಂಗೆ ಗೋತಿರಬೇಕು....huh! never mind!
ಮಂಜು :- ಸಾರ್, "leftuu?", ಒಂದೇ ಕೈಯಾಲಿ ಓಡಿಸ್ತಿನಿ ಸಾರ್, ಇದೇನ್ ಮಹಾ, ಹ! ಹ ಹ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್, ನಾಮ್ಮಪ್ಪ taxi driver ಸಾರ್, ನಮ್ಮತಾತ ಎತ್ತಿನಗಾಡೀ driver ಸಾರ್, ನಾನು! ಕ್ಯಾಬ್ driver ಸಾರ್.. !
ಬಾಸು:- "can you please keep quite?" I mean ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಮ್ನೆ ಇರ್ತೀರ, ನಾನೂ ಕೆಳದ್ನಾ? ನಿಮ್ಮ ವಂಷದ ಬಗ್ಗೇ... ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ.....
ಮಂಜು :- ನಂದೂ ಕೆಲ್ಸನೇ ಸಾರ್, ನಿಮ್ದು ಕಣ್ಣು ನೋವಿಸ್ಕೊಳೋ ಕೆಲಸ ನಮ್ದು ಕಾಲ್ ನೋವಿಸ್ಕೊಳೋ ಕೆಲ್ಸ, ದೇವ್ರು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಎಲ್ಲಾರು ಒ೦ದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಬಿತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಇ ತರ ಭಾಗ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟ.
ಬಾಸು:- ನಾನು ಕೆಲಡ್ನ ಈಗ? can you just not keep quite?
ಮಂಜ:- ಕೊಪಾ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ ಸಾರ್, ಅಲ್ಲ, ಏನೂ ಒಟ್ಕೆ ಹೋಗ್ತ್ಹಿಧಿವಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂತ, ಮಾತದ್ಸೆ, ನಮ್ ಗುರುಗಳು ಹೇಳದ್ರು ನೀವು ಕಡಿಮೆ ಮಾತದಡೋದು ಅಂತ, ಅಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯ ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ಮೇಲೆ ಮಾತೆ ಅದೊಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ?
ಬಾಸು:- (ಕುಹಿ, ಕುಹಿ ನಗುತ್ತಾ):- ಅಲ್ಲಯ, afterall ಒಬ್ಬ driver ನೀನು, ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ನಾನ್ ಏನ್ ಮಾತದ್ಳಯಾ? ಏನ್ ಗೊತ್ತು ನಿಂಗೆ? hmmmmm, ಎಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕಾದ Economic crsis ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡು ನೋಡೋಣ...
ಮಂಜ:- ಅಯ್ಯೋ, ಸಾರ್, ಅದು ಒಂದು ದೇಶಾ ನ? ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಥಕೊಸ್ಕ್ರ ಬೇರೆ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಇರೋ ಜನರೆಲ್ಲ ಕೊಂದು, ಅ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಘಾಬ್ರಿ ಮೂಡ್ಸಿ, ದುಡ್ಡ್ ಮಾಡೋ ಜನ ಅವ್ರು, ಸಾರ್ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿಯತ್ ಇರಬೇಕು ಸಾರ್ ಆಮೇಲೆ ಹಣ.
ಬಾಸು:- (ಹುಸಿ, ಹುಸಿ ನಗುತಾ...) ಎಲ್ಲಿ ಓದ್ದ್ದೆ ಇದನ್ನ?
ಮಂಜು:- ಓದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ರೆ ನಾನ್ ಯಾಕ್ ಸಾರ್ ಡ್ರೈವರ್ ಆಗ್ತಿದ್ದೆ?
ಬಾಸು:- ನಮ್ಮ ದೇಶದ್ದು ಅದೇ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್, ಓದಕ್ಕೆ ಬರಿಯೋಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಆದ್ರು ಮಾತ್ಗೆನೂ ಕಮ್ಮೀಲ್ಲ..? ಬೇಕ ನಿಂಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ? ಸುಮ್ನೆ ಗಾಡಿ ಓದ್ಸ್ಕೊಂದುಇರು.
ಮಂಜು:- ಸಾರ್, ಜೀವ್ನ ನಡ್ಸೂಕೆ ಮಾತು ಸಾಕು ಅಂತಾರೆ, ಓದ್ ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಸಾರ್?, ಆದ್ರೂ ಬೈದ್ರಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಸಾರ್, ನಮ್ಗೂ ಓದಕ್ಕೆ ಇಷ್ತ ಇರುತೆ ಸಾರ್ ಆದ್ರೆ ನಾವು ನಿಮ್ ತರ colony ಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಯೋಲ್ಲ... ನಾವ್ ಬೆಳಿಯೋ slum ಅಲ್ಲಿ ನಾವು jail ಹೋಗ್ದೆ ಜೀವನ ನಡ್ಸೂದೇ ಕಷ್ತ ಸಾರ್.
ಸಾರ್, ಒಂದ್ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕಾಲೋನಿ ಯಲ್ಲಿ ಯಾರಬೆಕಾದ್ರು enzineer ಆಗ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ನಮ್ ತರ slum ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ಗೊಂಡು ಓದೋದು ಕಷ್ತ.
ಬಾಸು:- ಕುಣಿಯೋಕ್ಕೆ ಬರೋಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ನೆಲೆ donku ಅಂದ್ರಂತೆ
ಮಂಜು:- ನೆಲ ಡೊಂಕು ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ನಮ್ ಹಣೆಬರಹ ಡೊಂಕು
(ಬಾಸು ಹಿಂದೆ ಕುತ್ಕೊಂಡು ಏನು ಮಾತಾಡಲ್ಲ.... ನಿರಾಳವಾದ ಮೌನ...)
ಮಂಜು:- ಸಾರ್ ನಿಮ್ಗೊತ್ತ, ನಮ್ಮಂತವರು ಮಾತಾಡದ್ರೆ ಸಮಾಜ ಹುಸಿ ಹುಸಿ ನಕ್ಕಿ ಮೌನವಾಗಿ "ಹಣೆಬರಹ" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ನೆ ಆಗೋಗುತ್ತೆ
ವಿದ್ಯೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹತ್ತಲ ಅಂತ ಜನ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಸಾರ್, ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಓದೋ ಮನಸ್ಸಿದೆ ಅಂತ ನಮಗೆ ಅರ್ಥನೇ ಆಗೋಲ್ಲ!
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು "ಮನಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗ" ಅಂತ ಗಾದೇನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಂತೂ ಇದೆ, ಆದ್ರೆ ಅ ಮಾರ್ಗ ನೇ ಡೊಂಕು ಸಾರ್.....
ಸಾರ್, ನೀವ್ ಏನ್ ಹೇಳ್ತಿರ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಸಾರ್, "ಮಾರ್ಗ ಮಾಡ್ಕೋ" ಅಂತ!
ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರೋದ್ದು ರೋದ್ನೆ, ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸಾರ್, ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಉಪವಾಸ ಸಾಯಬೇಕು ... ಇನ್ನು ಮಾರ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರೋದು?
ಬಾಸು:- ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದೂರ?
ಮಂಜು:- ನೋಡದ್ರ ಸಾರ್, ನನ್ ಮಾತ್ ಕೇಳೋಕ್ಕೆ ನಿಮಗೂ ಅಸಡ್ಡೆ .....
ಬಾಸು :(ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ), will you just shut up for god sake? ನಾನು ನೋಡ್ತಾಇದ್ದೀನಿ, Its heights! ನೀನ್ ಏನ್ ಬಾರಿ ಸಮಾಜ ಸೇವಕನ? ಓದಿಲ್ಲ, ಬರಹಿಲ್ಲ, ನಿಂಗೆ ತಲೆ ಬೇಡ್ವ? ಎಷ್ಟು ಮಾತಾಡ್ತ್ಯ ಅವಾಗ್ಲಿಂದ? ಹೋಗಿ election ಗೆ ನಿಂತ್ಕೋ, ನಿನ್ ತರ slum ಜನಕ್ಕೆ ಹೇಳು ಇ ಬುದ್ದಿನ....ನಿಲ್ಸು ಗಾಡಿನ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇಲ್ಕೊತಿನಿ.....
ಮಂಜು:- ಸಾರ್. ಅದು.....
ಬಾಸು:- ನಿಲ್ಸೋ ಗಾಡಿನ, ನನ್ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟೋಗಿದೆ, ನಾನು ಬೇರೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೀನಿ...
ಮಂಜು:- ಸಾರ್ ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ, ಅದು....
ಬಾಸು:- ನಿಲ್ಸೋ, ಈಗ.....
(ಬಾಸು ಕಿರ್ಚಿದು ನೋಡಿ, ಮಂಜು ಕಾಬನ್ನು side ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಾನೆ )
(ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಇದ್ದ, ಬಾಸು, ಕ್ಯಾಬ್ ಇಲ್ಕೊಂಡು, ಬೇರೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಅನ್ನು ಕರಿತಾನೆ )
(ಮಂಜು, ಅಲ್ಲೇ ಆಶರ್ಯದಲ್ಲಿ , ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ.. ಕ್ಯಾಬ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ park ಮಾಡಿ, ciggerette ಹಚ್ಚಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರುತ್ತಾನೆ , "ಮಾತ್ ಆಡಿದರು ತಪ್ಪ?" ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಆಕಾಶದ ಯೆಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಹಕದಿಂದ ನಗುತ್ತಾನೆ...)
*******************ಮಾರನೆ ದಿನ ********************************
(ಬಾಸ್ office ನಲ್ಲಿ, meeting ಒಂದನ್ನು ಮುಗ್ಸಿchamber ಗೆ ಬಂದು ಕುತ್ಕೊತಾರೆ..phone ಹಿಡಿದು..)
Boss:- Hello, Transport dept? can you just make sure that you don't give me the same cab that you gave me yesterday? it was just a pain...
Boss::- Oh! come on! I don't remember the Cab number for sure, just search in your records and make sure you do send a good driver, at least the driver should have basic sense
Boss:- Right! thank you!
(ಫೋನ್ ಇಟ್ಟ ಕೂಡ್ಲೇ, ಬಾಸ್ ನ secretary chamber ಗೆ ಓಡಿ ಬರ್ತಾಳೆ.....)
Secretary :- Sir....!
Boss:- Yes...
Secretary:- Sir, your son met with an accident......he has been admitted to emergency ward (panting!)
Boss:- What? (shocked, perplexed, shivering) What do you mean? how? when? I should leave now...
Secretary:- Sir, no much info as of now, I just got a call from hospital, He was hit by a speeding truck near the school sir, the hospital authorities told me that a cab driver admitted your son to their hospital..
Boss:- oh! god (he starts to packs up his things.. and prepares to leave.....)
(pauses for a while...) turns back to secretary....
"Can you find out that cab driver for me please?" I just need to thank him.....
Secretary:- I tried sir, the hospital authorities say that he did not reveal his name, his signature on the declaration form just says "Cab 5787"
-ಅಭಿಷೇಕ್ ಅಯ್ಯೊಂಗಾರ್
ಮಂಜು:- By-two- Copeee.... ಭಟ್ರೇ, ಮಂಜನ್ ಹೆಸರನಲ್ಲಿ, ಹಾಗೆ ಒಂದು "Small" ಕೊಡಿ, ಮಗ ಜೀವನ ರೋದನೆ ಆಗ್ಬಿಟಿದೆ, ನನ್ ಮಗಂದು ಬರೀ "Pick-upಊ", "Drop ಊ" ನನ್ ಜೇವನ ಬರೀ ಈ ಹಾಳ್ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಕಳ್ದೊಗುತ್ತೆ ....(ಸಿಗ್ರೆಟ್ಟೆನ್ನು ಎಳೆದು...)
ಅದ್ ಸರಿ ಯಾರೋ ಅದು ಹೊಸ ಹಕ್ಕಿ ಇದ್ದಂಗೆ ಇದೆ ಯಾವ್ ಏರಿಯ? ನನ್ ಮಗಂದು ನಮಗೆ ಯಾಕೋ ಯಾವ್ ಹಕ್ಕಿನೂ ಬರಲ್ಲ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ, ಬರೀ ನನ್ ಮಕ್ಳು ಕತೆ ಕೂಯೋರೆ ಬರೋದು, ಅದ್ರಲ್ಲೂ ಅದೃಷ್ಥ ಇಲ್ಲ... ಇವತ್ತು ಒಂದೇ "ಡ್ರಾಪ್" ಗುರು, ಸಧ್ಯ ಮುಗುಸ್ಕೊಂಡು ಪಿಕ್ಚರ್ ಹೋಗ್ತಿನಿ, ನನ್ ಮಕ್ಳ ರಾತ್ರೆ ಅಡ್ದದತ್ರ ಬಂಡ್ರೋ ಎಣ್ಣೆ ಹಾಕಿಸ್ಥಿನಿ, ತಲೆ ಕಿತ್ತೊಗ್ಬಿತಿದೆ.
(ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ೨೫ ವಯಸಿನ ಯುವಕ ಕ್ಯಾಬ್ ಹುಡುಕೊಂಡು ಬರ್ತಾನೆ..ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪೇಪರ್ ಹಿಡಿದು....)
ಕ್ಯಾಬ್ 5787 ಯಲ್ಲಿ? ಗೊತ್ತ?
(ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮಂಜ, ಕೇಳಿಸ್ಕೊಂಡು ....)
ಮಂಜ:- ಬನ್ರಿ, ಮಂಜ ಅಂತ 5787 ನಂದೇ...(ಥಟ್ ಅಂತ ಕ್ಯಾಬಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿ, ಗಾಡಿ reverse ತೆಗಿತಾನೆ...), ಎಲ್ಲಿ ಡ್ರಾಪ್ಊ?
ಯುವಕ:- ಡ್ರಾಪ್ ನಂಗಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಗೆ, ಏನ್ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರು?
ಮಂಜು:- ಮಂಜು 5785! ಅಂತ!
ಯುವಕ:- ಅದೇನು 5785 ಅಂದ್ರೆ?
ಮಂಜು:- ಇಗ್ ತಾನೇ ಕೇಳಿಲ್ವಾ ನೀವೇ, 5787 ಅ೦ದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಬ್ ಊ ! ಮಂಜ ಅ೦ದ್ರೆ ಯಾರಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲ್ಲ!
ಯುವಕ:- ಸರೀ, ಬರ್ತಿರೋದು ನಮ್ಮ ಬಾಸ್ಸು, ಸ್ವಲ್ಪ ದೊಡ್ಡ್ ಬಾಸ್ಸು, ಸರಿಯಾಗಿ ಕರಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಡು ರಾಜ, ಆಯ್ತಾ? ತುಂಬಾ ಮಾತಾಡ್ಬೇದ, ಅ ವಯ್ಯ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋದು ಕಡಿಮೆ.. ತುಂಬಾ ತಲೆಯೆಲ್ಲ ಮಾತಾಡ್ಬೇಡಾ..ಅರ್ಥ ಆಯ್ತಾ?
ಮಂಜು:- ಆಯ್ಥ್ ಬಿಡ್ರಿ, ನಮ್ಗೇನು ಕೆಲಸ ನಿಮ್ಮ ಬಾಸ್ ಹತ್ರ...! ಮಾತೆ ಆಡಲ್ಲ ಬಿಡಿ.. ಯಾರ್ ಹೇಳಿದ್ದೂ ನಾನು ತು೦ಬಾ ಮಾತಾಡ್ತೀನಿ ಅ೦ತ? ಅ ನನ್ ಮಗ ಲೋಪೆರ್4756 a?ಇದೆ ಅವನಿಗೆ ಮಾಂಜಾ
ಯುವಕ:- ಅದೆಲ್ಲ ನಿ೦ಗ್ ಬೇಡ... ಒಹ್! ಬ೦ದ್ರೂ
ಯುವಕ - Sir! this side... ! ಪ್ಲೀಸ್ (ಸ೦ಭ್ರಮದಿ೦ದ, ಕ್ಯಾಬ್ ಹಿಂಬಾಗದಲ್ಲಿ.. ಬಾಸನ್ನು ಕೂರಿಸಿ.. ಯುವಕ ಆಪೀಸಿಗೆ ಹಿ೦ತಿರುಗ್ತಾನೆ )
(ಮಂಜು ಕ್ಯಾಬ್ ಮು೦ಬಾಗ್ದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಬಾಸನ್ನು ನೋಡಿ... ಹುಸಿ ಹುಸಿ ನಗ್ತಾನೆ... ) (ಮನ್ಸಲ್ಲಿ, ಇದ್ ಯಾವ್ ಹಣೆಬರಹ ಗುರೂ, ಈ ಬೇಸ್ಗೆಯಲ್ಲಿ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಹಗ್ಗ ಹಾಕೋಂಡು ಕೆಲ್ಸ ಮಾಡೊದು.. ಒಳ್ಳೇ ಗೊಳು..)
(ಸುಮ್ನಇರಲಾರದೆ, ಮಂಜು ಬಾಸನ್ನು ಮಾತಾಡ್ಸೋ ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾತಾಡ್ತಾನೆ...)
Manju:- "Saar! Phull-traffic saar, changed bangalore now! myself manju.. manju 5787.. 5787 is number.. cab number.. lucky number saar...
ಬಾಸು:- ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ನೊಡ್ತಾ, ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತೆ ನಂಗೂ....
ಮಂಜು:- ಒಹ್! ಸಾರ್ ಪರ್ವಾಗಿಲ್ಲ, ಸಾರ ನಮ್ ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡ ಮಾತಡೂದೆ ಆಶರ್ಯ ಸ್ಸಾರ್.. ತುಂಬಾ ಕುಶಿ ಆಯ್ತು ಸಾರ್..
ಬಾಸು:- ಎಲ್ ಮಾತದ್ಬೇಕೋ ಆಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡದ್ರೆ ಸಾಕೂ, ಇಗಾ ಕೆಲ್ಸಾ ಮಾಡಬೇಕು ಸ್ವಲ್ಪಾ ಸುಮ್ನೇ ಗಾಡೀ ಓಡಿಸ್ತಿರ ?... and more over trafiic ತುಂಬಾ ಇದೇ, ಸ್ವಲ್ಪಾ concentration ಇಂದ ಓಡ್ಸಿ!
ಮಂಜು:- ಸಾರ್, ಮಂಜು traffic ಗೆ ಹೆದ್ರೋದ? ಹ ಹ ಹ ! (ನಾಗುತ್ತಾ), road ಗೆ "conkentrasion" ಬೇಕೂ ಸಾರ ನನ್ ಕ್ಯಾಬ್ನ speed manage ಮಾಡಕ್ಕೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹಳ್ಳ, ಎಲ್ಲಿ ಗುಡ್ದ ಇದೆಲ್ಲಾ ಅರ್ದು ಕುಡುದ್ಬಿತಿಧಿನಿ ಸಾರ್, ಕ್ಯಾಬ್ ಹಂಗೇ ಬೆಣ್ಣೆ ಮೇಲೇ ಹೊದಂಗೆ ಓಡಿಸ್ಥಿನಿ, not worry you!
ಬಾಸು:- ಸ್ವಲ್ಪ ನೋಡ್ಕೊಂದು ಪ್ಲೀಸ್, oh! god! such a crazy traffic! (sighs)
ಮಂಜು:- ಸಾರ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಬ್ ಓದಿಸ್ತೀನಿ ಸಾರ ನಾನು ಬಿಟ್ರೆ...... "phast-phort" ಹೇ ಹಾಕಿದೀನಿ , ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೇ ಆಲ್ಲಿ ಕಾಬ್ ಸಾರ್, "Manju-5787..."
ಬಾಸು:- gosh! ಆಲ್ಲಿ "left hand drive" i really hope, ನಿಂಗೆ ಗೋತಿರಬೇಕು....huh! never mind!
ಮಂಜು :- ಸಾರ್, "leftuu?", ಒಂದೇ ಕೈಯಾಲಿ ಓಡಿಸ್ತಿನಿ ಸಾರ್, ಇದೇನ್ ಮಹಾ, ಹ! ಹ ಹ ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಕ್ಯಾಬ್ ನಲ್ಲಿ ಸಾರ್, ನಾಮ್ಮಪ್ಪ taxi driver ಸಾರ್, ನಮ್ಮತಾತ ಎತ್ತಿನಗಾಡೀ driver ಸಾರ್, ನಾನು! ಕ್ಯಾಬ್ driver ಸಾರ್.. !
ಬಾಸು:- "can you please keep quite?" I mean ಸ್ವಲ್ಪ ಸುಮ್ನೆ ಇರ್ತೀರ, ನಾನೂ ಕೆಳದ್ನಾ? ನಿಮ್ಮ ವಂಷದ ಬಗ್ಗೇ... ನಾನು ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ತಿದೀನಿ.....
ಮಂಜು :- ನಂದೂ ಕೆಲ್ಸನೇ ಸಾರ್, ನಿಮ್ದು ಕಣ್ಣು ನೋವಿಸ್ಕೊಳೋ ಕೆಲಸ ನಮ್ದು ಕಾಲ್ ನೋವಿಸ್ಕೊಳೋ ಕೆಲ್ಸ, ದೇವ್ರು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮ ಎಲ್ಲಾರು ಒ೦ದೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಬಿತ್ತಾರೆ ಅಂತ ಇ ತರ ಭಾಗ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟ.
ಬಾಸು:- ನಾನು ಕೆಲಡ್ನ ಈಗ? can you just not keep quite?
ಮಂಜ:- ಕೊಪಾ ಮಾಡ್ಕೋಬೇಡಿ ಸಾರ್, ಅಲ್ಲ, ಏನೂ ಒಟ್ಕೆ ಹೋಗ್ತ್ಹಿಧಿವಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಮಾತಾಡೋಣ ಅಂತ, ಮಾತದ್ಸೆ, ನಮ್ ಗುರುಗಳು ಹೇಳದ್ರು ನೀವು ಕಡಿಮೆ ಮಾತದಡೋದು ಅಂತ, ಅಲ್ಲ ಮನುಷ್ಯ ಆಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ಮೇಲೆ ಮಾತೆ ಅದೊಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಹೆಂಗೆ?
ಬಾಸು:- (ಕುಹಿ, ಕುಹಿ ನಗುತ್ತಾ):- ಅಲ್ಲಯ, afterall ಒಬ್ಬ driver ನೀನು, ನಿನ್ನ ಹತ್ರ ನಾನ್ ಏನ್ ಮಾತದ್ಳಯಾ? ಏನ್ ಗೊತ್ತು ನಿಂಗೆ? hmmmmm, ಎಲ್ಲಿ, ಅಮೆರಿಕಾದ Economic crsis ಬಗ್ಗೆ ಮಾತಾಡು ನೋಡೋಣ...
ಮಂಜ:- ಅಯ್ಯೋ, ಸಾರ್, ಅದು ಒಂದು ದೇಶಾ ನ? ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ತಮ್ಮ ಸ್ವರ್ಥಕೊಸ್ಕ್ರ ಬೇರೆ ದೇಶದ ಮೇಲೆ ಧಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಇರೋ ಜನರೆಲ್ಲ ಕೊಂದು, ಅ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಘಾಬ್ರಿ ಮೂಡ್ಸಿ, ದುಡ್ಡ್ ಮಾಡೋ ಜನ ಅವ್ರು, ಸಾರ್ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ನಿಯತ್ ಇರಬೇಕು ಸಾರ್ ಆಮೇಲೆ ಹಣ.
ಬಾಸು:- (ಹುಸಿ, ಹುಸಿ ನಗುತಾ...) ಎಲ್ಲಿ ಓದ್ದ್ದೆ ಇದನ್ನ?
ಮಂಜು:- ಓದಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ರೆ ನಾನ್ ಯಾಕ್ ಸಾರ್ ಡ್ರೈವರ್ ಆಗ್ತಿದ್ದೆ?
ಬಾಸು:- ನಮ್ಮ ದೇಶದ್ದು ಅದೇ ಪ್ರಾಬ್ಲಮ್, ಓದಕ್ಕೆ ಬರಿಯೋಕ್ಕೆ ಬರಲ್ಲ ಆದ್ರು ಮಾತ್ಗೆನೂ ಕಮ್ಮೀಲ್ಲ..? ಬೇಕ ನಿಂಗೆ ಇವೆಲ್ಲಾ? ಸುಮ್ನೆ ಗಾಡಿ ಓದ್ಸ್ಕೊಂದುಇರು.
ಮಂಜು:- ಸಾರ್, ಜೀವ್ನ ನಡ್ಸೂಕೆ ಮಾತು ಸಾಕು ಅಂತಾರೆ, ಓದ್ ಯಾಕೆ ಬೇಕು ಸಾರ್?, ಆದ್ರೂ ಬೈದ್ರಿ ಅಂತ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಸಾರ್, ನಮ್ಗೂ ಓದಕ್ಕೆ ಇಷ್ತ ಇರುತೆ ಸಾರ್ ಆದ್ರೆ ನಾವು ನಿಮ್ ತರ colony ಗಳಲ್ಲಿ ಬೆಳಿಯೋಲ್ಲ... ನಾವ್ ಬೆಳಿಯೋ slum ಅಲ್ಲಿ ನಾವು jail ಹೋಗ್ದೆ ಜೀವನ ನಡ್ಸೂದೇ ಕಷ್ತ ಸಾರ್.
ಸಾರ್, ಒಂದ್ ಹೇಳ್ತೀನಿ ಕಾಲೋನಿ ಯಲ್ಲಿ ಯಾರಬೆಕಾದ್ರು enzineer ಆಗ್ತಾರೆ, ಆದ್ರೆ ನಮ್ ತರ slum ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ಗೊಂಡು ಓದೋದು ಕಷ್ತ.
ಬಾಸು:- ಕುಣಿಯೋಕ್ಕೆ ಬರೋಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ನೆಲೆ donku ಅಂದ್ರಂತೆ
ಮಂಜು:- ನೆಲ ಡೊಂಕು ಅಲ್ಲಾ ಸಾರ್ ನಮ್ ಹಣೆಬರಹ ಡೊಂಕು
(ಬಾಸು ಹಿಂದೆ ಕುತ್ಕೊಂಡು ಏನು ಮಾತಾಡಲ್ಲ.... ನಿರಾಳವಾದ ಮೌನ...)
ಮಂಜು:- ಸಾರ್ ನಿಮ್ಗೊತ್ತ, ನಮ್ಮಂತವರು ಮಾತಾಡದ್ರೆ ಸಮಾಜ ಹುಸಿ ಹುಸಿ ನಕ್ಕಿ ಮೌನವಾಗಿ "ಹಣೆಬರಹ" ಅಂತ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ನೆ ಆಗೋಗುತ್ತೆ
ವಿದ್ಯೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಹತ್ತಲ ಅಂತ ಜನ ಹೇಳ್ತಾರೆ ಸಾರ್, ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಓದೋ ಮನಸ್ಸಿದೆ ಅಂತ ನಮಗೆ ಅರ್ಥನೇ ಆಗೋಲ್ಲ!
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು "ಮನಸಿದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಗ" ಅಂತ ಗಾದೇನೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಮನಸ್ಸಂತೂ ಇದೆ, ಆದ್ರೆ ಅ ಮಾರ್ಗ ನೇ ಡೊಂಕು ಸಾರ್.....
ಸಾರ್, ನೀವ್ ಏನ್ ಹೇಳ್ತಿರ ಅಂತ ಗೊತ್ತು ಸಾರ್, "ಮಾರ್ಗ ಮಾಡ್ಕೋ" ಅಂತ!
ಆದ್ರೆ ಅಲ್ಲೇ ಇರೋದ್ದು ರೋದ್ನೆ, ಹೊಟ್ಟೆಪಾಡು ಸಾರ್, ಕೆಲಸ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ಉಪವಾಸ ಸಾಯಬೇಕು ... ಇನ್ನು ಮಾರ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ತರೋದು?
ಬಾಸು:- ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ದೂರ?
ಮಂಜು:- ನೋಡದ್ರ ಸಾರ್, ನನ್ ಮಾತ್ ಕೇಳೋಕ್ಕೆ ನಿಮಗೂ ಅಸಡ್ಡೆ .....
ಬಾಸು :(ತೀವ್ರ ಕೋಪದಿಂದ), will you just shut up for god sake? ನಾನು ನೋಡ್ತಾಇದ್ದೀನಿ, Its heights! ನೀನ್ ಏನ್ ಬಾರಿ ಸಮಾಜ ಸೇವಕನ? ಓದಿಲ್ಲ, ಬರಹಿಲ್ಲ, ನಿಂಗೆ ತಲೆ ಬೇಡ್ವ? ಎಷ್ಟು ಮಾತಾಡ್ತ್ಯ ಅವಾಗ್ಲಿಂದ? ಹೋಗಿ election ಗೆ ನಿಂತ್ಕೋ, ನಿನ್ ತರ slum ಜನಕ್ಕೆ ಹೇಳು ಇ ಬುದ್ದಿನ....ನಿಲ್ಸು ಗಾಡಿನ, ನಾನು ಇಲ್ಲೇ ಇಲ್ಕೊತಿನಿ.....
ಮಂಜು:- ಸಾರ್. ಅದು.....
ಬಾಸು:- ನಿಲ್ಸೋ ಗಾಡಿನ, ನನ್ ತಲೆ ಕೆಟ್ಟೋಗಿದೆ, ನಾನು ಬೇರೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗ್ತೀನಿ...
ಮಂಜು:- ಸಾರ್ ಕೇಳಿ ಇಲ್ಲಿ, ಅದು....
ಬಾಸು:- ನಿಲ್ಸೋ, ಈಗ.....
(ಬಾಸು ಕಿರ್ಚಿದು ನೋಡಿ, ಮಂಜು ಕಾಬನ್ನು side ಅಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಿಸ್ತಾನೆ )
(ಕೋಪದಲ್ಲಿ, ಇದ್ದ, ಬಾಸು, ಕ್ಯಾಬ್ ಇಲ್ಕೊಂಡು, ಬೇರೆ ಕ್ಯಾಬ್ ಅನ್ನು ಕರಿತಾನೆ )
(ಮಂಜು, ಅಲ್ಲೇ ಆಶರ್ಯದಲ್ಲಿ , ತನ್ನ ಕೆಲಸದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡ್ತಾ.. ಕ್ಯಾಬ್ ಅನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ park ಮಾಡಿ, ciggerette ಹಚ್ಚಿ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂರುತ್ತಾನೆ , "ಮಾತ್ ಆಡಿದರು ತಪ್ಪ?" ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಆಕಾಶದ ಯೆಡೆಗೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಹಕದಿಂದ ನಗುತ್ತಾನೆ...)
*******************ಮಾರನೆ ದಿನ ********************************
(ಬಾಸ್ office ನಲ್ಲಿ, meeting ಒಂದನ್ನು ಮುಗ್ಸಿchamber ಗೆ ಬಂದು ಕುತ್ಕೊತಾರೆ..phone ಹಿಡಿದು..)
Boss:- Hello, Transport dept? can you just make sure that you don't give me the same cab that you gave me yesterday? it was just a pain...
Boss::- Oh! come on! I don't remember the Cab number for sure, just search in your records and make sure you do send a good driver, at least the driver should have basic sense
Boss:- Right! thank you!
(ಫೋನ್ ಇಟ್ಟ ಕೂಡ್ಲೇ, ಬಾಸ್ ನ secretary chamber ಗೆ ಓಡಿ ಬರ್ತಾಳೆ.....)
Secretary :- Sir....!
Boss:- Yes...
Secretary:- Sir, your son met with an accident......he has been admitted to emergency ward (panting!)
Boss:- What? (shocked, perplexed, shivering) What do you mean? how? when? I should leave now...
Secretary:- Sir, no much info as of now, I just got a call from hospital, He was hit by a speeding truck near the school sir, the hospital authorities told me that a cab driver admitted your son to their hospital..
Boss:- oh! god (he starts to packs up his things.. and prepares to leave.....)
(pauses for a while...) turns back to secretary....
"Can you find out that cab driver for me please?" I just need to thank him.....
Secretary:- I tried sir, the hospital authorities say that he did not reveal his name, his signature on the declaration form just says "Cab 5787"
-ಅಭಿಷೇಕ್ ಅಯ್ಯೊಂಗಾರ್